Deze maand is het dubbel feest bij Andre’s Fruit in de Stationsstraat. Zaakvoerder Andre Wellens blaast op 9 maart zeventig kaarsjes uit én runt al vijftig jaar met evenveel passie de laatste echte groente- en fruitwinkel van Lommel.
Hoe ben je er destijds mee begonnen?
“De microbe heb ik van mijn vader, die als leurder met paard en kar groenten en fruit aan huis verkocht. Vijftig jaar geleden begon ik zelf ook als weekendbijverdienste, met een geïmproviseerde kraam langs de weg in Oud- Turnhout. Na een half jaar werd dat een voltijdse job en ruilde ik mijn twee paraplu’s in voor een echte marktwagen.”
“Toen we uit Oud-Turnhout weg moesten, verhuisden we naar de Stationsstraat in Lommel. Eerst stonden we met onze wagen vlak bij de Ring, later op de weide naast bakkerij Kadetje. Rond de eeuwwisseling bouwden we iets verderop de winkel waar we vandaag nog steeds zitten. Dat deed ik met een bang hartje, want ik had schrik dat de mensen niet zouden durven binnenkomen. Daarom liet ik de winkel bouwen in de vorm van een kraam.”
De beste stukken eruit halen voor een correcte prijs, dat is wat ik het liefste doe
Wat komt er allemaal kijken bij het beroep?
“Ik koop mijn groente en fruit nog elke dag zelf aan. De beste stukken eruit halen voor een correcte prijs, dat is wat ik het liefste doe. Daar kruipt wel veel tijd in, altijd voor dag en dauw. Die producten verkopen we uiteraard in onze winkel, maar daarnaast leveren we ook aan professionele klanten zoals horecazaken en woonzorgcentra. Het leger in Leopoldsburg is onze beste klant. Ooit hebben we zelfs de bevoorrading verzorgd voor manoeuvres in Benin. Toen stond hier de hele straat vol met koelwagens van het leger. Pas na een reis van enkele dagen konden ze – midden in de brousse – onze groenten en fruit beginnen eten. Alles was nog perfect vers; een beter compliment kan je niet krijgen.”
Hoe ziet een gemiddelde dag er voor jou uit?
“Mijn werkritme is heel onregelmatig. Behalve op zondag, rijd ik elke dag naar de groothandel in Breda of de vroegmarkt in Antwerpen. Onderweg ga ik ook langs bij vaste kwekers. Soms vertrek ik al rond middernacht, andere dagen ‘pas’ om 3.30 uur.”
“Nog voor het krieken van de dag ben ik terug om mijn vrouw Greet te helpen de winkel klaar te maken tegen 9 uur. Overdag vul ik voortdurend de winkel aan. Ik maak graag een praatje met de klanten. Ze vragen ook vaak om advies. Tussendoor probeer ik af en toe een dutje te doen.”
“Woensdag is onze sluitingsdag: dan vertrek ik pas om 7 uur en kan ik eens uitslapen (lacht). Ook zondag zijn we gesloten, dat is een échte rustdag. Dan probeer ik wat bij te slapen, terwijl Greet de boekhouding in orde maakt.”
Begint dat niet te wegen voor een (bijna) zeventigjarige?
“Ik voel me nog enorm fit en ik moet nog geen pillen nemen. Deze job vraagt veel flexibiliteit, maar zo kunnen we wel elke dag verse producten aanbieden. Het moeilijkste moment is wanneer de wekker afgaat, maar met de nodige liters koffie geraak ik de dag wel door.”
Is een winkel houden nu moeilijker dan vroeger?
“Dat is dag en nacht verschil. Vroeger was de stiel veel arbeidsintensiever, zeker toen we nog met een kraam langs de weg stonden. Tegenwoordig los ik een volle camion in twintig minuten. Toen ik begon, was het aanbod ook maar de helft van wat het nu is. Mensen zijn het vandaag gewoon dat bijna alles het hele jaar door beschikbaar is.”
“Onze winkel heeft altijd goed gedraaid en doet dat nog steeds, maar het is er niet makkelijker op geworden. Door de klimaatverandering wordt het weer steeds extremer en dat beïnvloedt zowel de oogsten als de prijzen.”
Hoe verklaar je het succes van jullie zaak?
“Onze kraakverse kwaliteit tegen een scherpe prijs. We werken met een veel kortere keten dan supermarkten, waar producten nog langs veilingen en magazijnen moeten passeren. De aardbeien die om 9 uur bij ons in de winkel liggen, zijn vaak diezelfde ochtend nog geplukt.”
“We doen geen promotie en hebben zelfs geen Facebookpagina: mond-tot-mondreclame doet al vijftig jaar zijn werk. Klanten komen speciaal van Hechtel tot Bocholt naar hier. Dat heeft natuurlijk ook te maken met ons fantastische personeel. Neem nu Els: die werkt hier al meer dan dertig jaar. Ze is begonnen als veertienjarige, toen we nog langs de weg stonden met onze wagen. Het fysieke werk mag je zeker niet onderschatten en toch doen ze het altijd met de glimlach.”
Ik doe dit nog elke dag met alle plezier, dus hopelijk mag ik de Lommelaars nog lang van verse groenten en fruit blijven voorzien
Zijn Lommelaars moeilijke klanten?
“Integendeel, het zijn over het algemeen heel aangename en joviale klanten. De Lommelaar houdt van grote stukken groente en fruit, en liefst ook niet te duur natuurlijk (knipoogt). We hebben door de jaren heen een erg trouwe klandizie opgebouwd. Sommige klanten komen al van bij het begin en we zien generatie na generatie terugkeren.”
Hoe lang ga je nog door?
“Tot ik erbij neerval, denk ik (lacht). Mijn dochters zijn spoedarts en verpleegster, dus zij gaan de zaak niet overnemen. Zolang mijn lijf meewil en ik kwaliteit kan blijven aanbieden, zie ik geen reden om te stoppen. Ik doe dit nog elke dag met alle plezier, dus hopelijk mag ik de Lommelaars nog lang van verse groenten en fruit blijven voorzien.”