Wat ooit een lege muur was, is nu een kunstwerk dat voorbijgangers doet vertragen. De muurschildering brengt niet alleen kleur, maar ook verhalen van de buurt. “De muurschildering sluit aan bij de input die we kregen van buurtbewoners en Lommelaars. Die vormde de basis voor één helder en krachtig beeld. We ontvingen heel uiteenlopende antwoorden van het verleden van de glasindustrie tot het witteren (een traditionele irrigatiemethode). Dat gaf ons meteen context over de plek waar we aan de slag gingen. We kunnen natuurlijk niet alles verwerken, want dan wordt het een ratjetoe”, vertelt Kaspar.
Glas, natuur en cultuur komen samen in een intrigerende compositie: een vrouw achter subtiel glas, met in de weerspiegeling verwijzingen naar de Wateringe. Op haar vinger zit een zanglijster, symbool voor cultuur en beleving die vandaag een prominente plaats kregen. Terwijl kleine details zoals de vlierbessen knipogen naar lokale streekproducten.
Kunst als universele taal
Street-art werkt verbindend en laat mensen in dialoog gaan. “Street-art werkt verbindend en brengt mensen met elkaar in dialoog. “Kunst is een universele taal. Vroeger waren muurschilderingen nog niet zo’n geaccepteerde kunstvorm en werkten we vaker in musea. Wat wij zo fijn vinden aan street-art, is dat het gratis en publiek toegankelijk is. Daardoor is het heel laagdrempelig. Mensen die anders geen museum of expo bezoeken, komen er zo toch mee in contact.”
Street-art geeft betekenis aan een plek en zorgt dat mensen trots naar hun wijk kijken. “We brengen steeds een maatschappelijke boodschap. We hopen dat voorbijgangers er even bij stilstaan, nadenken over de identiteit van de buurt en het verbindt. Hopelijk is dit ook de start van een breder aanbod street-art in Lommel. Dan kunnen mensen later terugkijken naar ons werk en zeggen: met deze muurschildering is het allemaal begonnen.”
