Een kop koffie, een gezellige babbel en even ontsnappen aan de dagelijkse drukte. Bij Elimar komen mama’s met jonge kinderen elke donderdagvoormiddag samen voor wat me-time, sociaal contact en een ondersteunende schouder. We spraken met mama Kim (centraal op de foto) en vrijwilligers Hilde (links) en Carine (rechts) over wat deze plek voor hen betekent.
“Ik kom hier nu al negen jaar. In het begin vond ik het heel spannend. Je weet niet wat je moet verwachten, maar intussen is dit mijn ontspanningsplek geworden”, begint Kim.
Aan de schoolpoort hoorde Kim over Elimar. Ze was net verhuisd, wilde nieuwe mensen leren kennen en uit haar cocon komen. Zoals bij elk nieuw contact ging vrijwilliger Carine eerst op huisbezoek. “Ik luister naar de verwachtingen en verduidelijk onze werking. Elke week doen we iets anders: sporten, koken, vormingen volgen... Er kan eens iets bijzitten dat je minder leuk vindt, maar het samenzijn en de fijne babbels maken het waardevol”, vertelt Carine.
Kim vult aan: “Je moet je ervoor openstellen. Creatieve activiteiten zijn niet mijn favoriete bezigheid, maar dat houdt me niet tegen om mee te doen. Ik ga altijd met een voldaan gevoel naar huis. Ik leer bij en ervaar dat ik niet alleen ben. Veel mama’s worstelen met dezelfde dingen.”
Carine: “We proberen iemands wereld te verbreden. Als dat lukt, is dat ongelooflijk waardevol"
Koffieklets, vriendschap en me-time
Moederschap kan verbindend, maar ook eenzaam zijn. Net daarom bestaat Elimar: ze bieden een warme ontmoetingsplek aan mama’s met jonge kinderen, waar tijd voor jezelf centraal staat.
Elke bijeenkomst start met een babbel en koffie, gevolgd door een activiteit. Voldoende kennis van het Nederlands is hiervoor belangrijk. De vrijwilligers organiseren, ondersteunen en verwijzen door waar nodig. “We proberen iemands wereld te verbreden. Als dat lukt, is dat ongelooflijk waardevol”, vertelt Carine.
Voor kinderen die nog niet naar school gaan, is er een kinderwerking. Kim herinnert zich hoe geruststellend dat voelde: “Ik liet mijn jongste gerust achter bij de vrijwilligers, die we al lachend ‘de oma’s’ noemen. Zo kon ik focussen op mezelf, maar was ik ook gerust dat mijn dochtertje dichtbij was.”
Wanneer het jongste kind 12 wordt, stopt het project voor de mama. Dat afscheid is emotioneel. Zo zal dat ook zijn voor Kim. “Je bouwt een band op en verliest je hart aan de groep”, vertelt ze. “Maar ik weet dat de vriendschappen die hier ontstaan, blijven.”
MAAK KENNIS OP DE OPENDAG
Kom op donderdag 12 maart 2026 van 9.30 tot 11.30 uur naar Huis van het Kind (Hertog Janplein 36) en ontdek de werking van Elimar. Maak kennis met de vrijwilligers, begeleiders en kinderopvang en neem vrijblijvend deel aan een activiteit.